Mijn oma kiest voor cannabisolie en het leven.

"In Nederland komen 17.000 tot 20.000 mensen per jaar om door medicijngebruik en fout medisch handelen". Nadat forensisch arts Selma Eikelenboom dit alarmerende nieuws in november 2015 aan tafel deelt bij RTL Late Night vielen alle gasten even stil. Een veelzeggende stilte, die meer vertelt dan alleen de feiten. En de taal van de stilte verstaan is een vak apart. Een vak dat niet door iedereen wordt beheerst. De volgende dag zet een journaliste van het NRC haar tanden in dit nieuws en bracht het geheel terug tot een ‘onware stelling’. Uiteraard volledig feitelijk onderbouwd. Gelukkig, Nederland kan weer opgelucht ademhalen. De stelling is feitelijk onwaar. We kunnen dus weer over tot de orde van de dag.       

Afgelopen week werd dit tv fragment veelvuldig gedeeld op facebook. Dit zag ik als een uitnodiging om deze stilte een stem te geven en de ‘feiten’ eens terug te brengen naar de orde van de dag. Mijn oma is al meer dan 20 jaar lang een groot afnemer van de BV farmacie. Op de eerste plaats met medicijnen om (aanvullend op een pacemaker) haar hartritme te stabiliseren en trombose te voorkomen. Deze medicatie lijkt ‘noodzakelijk’ en haar gezondheid ‘stabiel’ te houden. Toen ze ruim 4 maanden geleden veel pijn kreeg in haar rug, wat gepaard ging met kortademigheid, begon de ellende.

Op advies van de huisarts werd overgegaan op (een hoge dosering) Oxycodon. De pijnklachten werden minder, maar inherent aan medicijngebruik, kwamen er nieuwe klachten voor in de plaats. Stoelgang- en darmklachten, slapeloosheid en depressiviteit. En aangezien op iedere ‘symptomatische wond’ een ‘medicamenteuze pleister’ past, volgde ook daar in korte tijd aanvullende medicatie voor. Toen ik haar vandaag vroeg hoe ze het destijds vond dat ze aan de anti-depressiva ‘moest’, zei ze dat dit haar volgens de huisarts wat rustiger zou maken. “Dan doe ik dat maar, ik wist niet beter”, zei ze.

ZELF-GENEZING

Toen haar eigen huisarts even op vakantie was, werd hij waargenomen door een huisarts in opleiding. Zij schrok openlijk van mijn oma’s medicijngebruik. Dat gaf hoop en opende ook de ogen van haar kinderen, die (zichzelf toestaan) hierover mee te beslissen. Op dat zelfde moment kwam de suggestie van buiten de familie om cannabisolie te gaan gebruiken tegen de pijn. Divine timing!

Of ik een flesje wilde halen in Amsterdam (bij Malomalomi). Dat deed ik maar al te graag en de volgende dag stond ik bij mijn oma in Brabant op de stoep. In alle rust en met aandacht stonden we stil bij haar onzekerheid, angst en ongemak over het innemen van de druppels (‘drugs’). Wetend dat daarmee ook de zelf-genezing geactiveerd kan worden.

Terwijl ze de medicatie langzaam afbouwde, verslechterde de situatie in eerste instantie geleidelijk. Ze verloor de moed en vond het leven niet meer de moeite waard. Daar kon ik alleen maar compassie en respect voor hebben. Nadat ze op haar 85 jarige verjaardag emotioneel afscheid nam van de hele familie bracht ik haar naar huis, mogelijk voor de laatste keer. Tijdens haar verjaardag kreeg ze van elk van haar zes kleinkinderen een geneeskrachtige steen/kristal. Er werd wat lacherig over gedaan. Toen het ‘weer voorbij’ was en iedereen hun saaie gesprek weer had opgepakt, bleef ik even bij haar zitten. Samen bekeken we de stenen nog eens een voor een. Inderdaad, wetend dat daarmee de zelf-genezing wordt geactiveerd.

EEN ONVERWACHTE WENDING

Na haar verjaardag begon ze tot haar eigen verbazing langzaam weer op te knappen. Dit leek niet te worden opgemerkt door de huisarts, want die had de geriater ingeschakeld. En houd je vast, de beste man vond dat mijn oma toch echt beter weer aan de, jawel: pijn- en slaapmedicatie kon. Nadat ik dat hoorde heb ik de volgende dag direct mijn oma gebeld en gevraagd naar de hoed en de rand. Zoals zij dat op z’n oud-nederlands zou zeggen.

Vergezeld door haar dochter probeerde mijn oma zich nog te verweren tegen het advies van de geriater, want door haar positieve ervaring met de cannabisolie en stenen wilde ze dat liever niet. Maar haar dochter adviseerde mijn oma toch om het te doen. Niet wetend dat daarmee de zelf-genezing teniet zou worden gedaan en dat wel eens het begin van het einde voor mijn oma zou kunnen betekenen.

EIGENLIJK IS HET HEEL LOGISCH

Waarom deed u niet wat voor u goed voelde oma, vroeg ik haar. “Ach, dan ben ik van het gezeur af, dacht ik”. Aangedaan luister ik naar haar. Maar dat duurde niet lang. “Toen maandag het doosje werd afgeleverd door de apotheker heb ik eerst de bijsluiter zitten lezen. Ik schrok me dood! Dus ik heb ze meteen weggegooid. Ik wil er niet meer aan.”

Nu vertelt ze haar huisarts, apotheker en verzorgster trots dat ze cannabisolie gebruikt, geen (pijn en slaap) medicatie meer gebruikt, en zodoende haar humor, smaak en gezonde stoelgang weer terug heeft. Ook vroeg ze de huisarts of hij skeptisch is. Want legt ze hem kraakhelder uit, het is toch eigenlijk heel logisch. Vroeger waren de dokters zoals u toch medicijnmannen, die maakten ook drankjes van bladeren, en cannabis komt ook gewoon uit de natuur.

Ik ben trots op u oma.