Gezondheidszorg: de toekomst is (niet) nu!

  Deze blog is gepubliceerd als onderdeel van de whitepaper: Is de Zorgsector in staat innovatie te implementeren?

Deze blog is gepubliceerd als onderdeel van de whitepaper: Is de Zorgsector in staat innovatie te implementeren?

Samen met ruim 1,2 miljoen mensen keek ik, niet minder opgewonden dan Matthijs zelf, op 21 mei jl. naar DWDD toen professor Hans Clevers vertelde over zijn baanbrekende stamcel-onderzoek. Met deze techniek kan (in de toekomst) voor individuele kankerpatiënten het best werkende geneesmiddel worden vastgesteld en aangeboden. De genezing van kanker, zonder gezondheidsrisico van chemotherapie, wordt hiermee opeens haalbaar.  Een mooi voorbeeld van innovatie in de zorg. 

Ook vindt de Nederlandse zorgsector, tot mijn grote vreugde, steeds meer de aansluiting op de wereldwijde beweging van Integrative Medicine (IM), waar vooraanstaande medische centra als Duke, Harvard en Yale de voorlopers van zijn. Binnen IM wordt de wisselwerking tussen lichaam en psyche erkend en deze kennis actief gebruikt in het proces van preventie en herstel van ziekte. De individuele zorgvrager staat hierbij centraal. Een prachtig voorbeeld hiervan vinden we al lange tijd in Zuid-Korea, waar bij binnenkomst van een patiënt in het ziekenhuis de regulier en complementair behandelaar samenkomen om te besluiten wat het beste is voor de persoon in kwestie. 

Naast wetenschappers zijn ook ondernemers actief in het aanbrengen van innovaties voor de zorgsector die de zorgvrager centraal stellen. Nieuwe game-changing initiatieven op het gebied van e-Health schieten als paddenstoelen uit de grond. De proposities variëren enorm. Van apps die zorgverleners van real-time data voorzien ter ondersteuning van de behandeling tot het koppelen van hulp behoevende ouderen aan geneeskunde studenten. Reden voor minister Schippers om een netwerk voor zorgstartups te willen starten.

Ondanks alle prachtige initiatieven gericht op het centraler stellen van de zorgvrager zien we dat de dagelijkse praktijk hier vaak nog haaks op staat. Zo wordt de keuzevrijheid in zorgvergoedingen steeds meer beperkt. Mag er op homeopathische middelen niet meer vermeld staan waar het voor dient. En zitten veel behandelaars met handen gebonden aan voorgeschreven protocollen en behandelmethodes. Behandelmethodes waarbij de significante massa en niet het individu centraal staat.

  Met het laatste restje energie dat hij nog in zijn lijf heeft spreekt journalist en oud-EditieNL-verslaggever Mark Bos in RTL Late Night zijn laatste wens uit. Hij wil dat kankerpatiënten beter gehoord worden door de wetenschap. “Ik wil niet dat mijn geval voor niks is geweest.”  

Met het laatste restje energie dat hij nog in zijn lijf heeft spreekt journalist en oud-EditieNL-verslaggever Mark Bos in RTL Late Night zijn laatste wens uit. Hij wil dat kankerpatiënten beter gehoord worden door de wetenschap. “Ik wil niet dat mijn geval voor niks is geweest.”  

Zeer recent nog werd dit emotioneel aan het licht gebracht door voormalig journalist Mark Bos. Niet vanuit zijn rol als journalist, maar als patiënt. Mark kreeg op 46 jarige leeftijd de diagnose prostaatkanker. Gewend om vragen te stellen en met een gezonde dosis strijdlust stelt hij alles ter discussie en onderzoekt hij het hele zorgspectrum, op zoek naar genezing van zijn vreselijke ziekte. Van chemotherapie en hormoonbehandeling tot Ayahuasca en training bij Wim Hof (the Ice-Man), waarna hij enkel in korte broek gehuld de Kilimanjaro beklimt. Hij maakte er een indringende en persoonlijke documentaire over: Retour Hemel. Zijn gevecht ging door. Een paar maanden later, op 23 april, zat hij bij RTL Late Night. Daar vertelt de doodzieke Mark zijn boodschap: “Ik heb niet het gevoel dat de patiënt nu belangrijk is in het systeem” en roept patiënten op om te emanciperen. Een week later overlijdt hij. Zijn boodschap is gehoord. Al heeft nog niet iedereen hem begrepen. Dat herinnert mij ook aan een oude wijze man, die eens tegen mij zei: “weet je wat ik in mijn leven nog graag mee zou maken jongen?” Dat we ziekenhuizen gezondheidshuizen gaan noemen.

Laten we het hopen. Voor deze oude wijze man en voor Mark. 

Rob van DrunenComment