Ben jij geaard?

Dan bedoel ik niet de spirituele aarding waar je yoga of meditatieleraar het over heeft. Al is die ook belangrijk. Wat ik bedoel is letterlijke aarding: contact tussen jouw huid en het oppervlak van de aarde. Dagelijks - als onderdeel van mijn ochtendritueel – begin ik de dag buiten op blote voeten, kijkend in de ochtendschemer. Daarnaast probeer ik iedere week minimaal een half uur met blote voeten de grond te raken. Maar het liefst loop ik lange tijd buiten, zoals hier ruim twee uur door de bossen van het Nationaal Park Zuid Kennemerland en terug over het strand naar Zandvoort.

Maar waarom in vredesnaam, zul je misschien denken. Zoals veel andere mensen die vaak nieuwsgierig of afkeurend naar mijn witte koude voeten op de grond kijken. “Ooeeh!! Is dat niet koud?” riep een vrouw laatst, zichtbaar geschrokken door haar eigen reactie. Lachend antwoordde ik: “Jawel!”. “Maar het is goed zeker?”, vervolgde ze. “Ja!” zei ik.

Een ogenschijnlijk willekeurige conversatie, die tegelijkertijd heel veel zegt. Intuïtief weten we namelijk wel dat het goed is om contact met de aarde te maken. Sta er maar eens even bij stil. Hoe vaak raak jij de aarde aan? Als je heel eerlijk bent, is het antwoord waarschijnlijk - behalve tijdens een zeldzame strandwandeling op vakantie - zelden tot nooit. Terwijl we hier – evolutionair gezien – pas heel kort geleden mee zijn gestopt. Tot dan toe liepen, lagen en werkten we heel veel op de grond en in contact met de aarde.  Nu zit er altijd  een betonnen vloer of rubber/leren zool tussen ons en de aarde.

Daarmee is iets waardevols verloren gegaan. Als mensen kunnen wij eenvoudig elektrisch geladen worden, zeker als we in de buurt zijn van elektromagnetische velden zoals computers of wifi (bijna overal tegenwoordig), die ook meetbaar is en kan oplopen tot wel 15 volt. Dat is (op zichzelf) niet goed voor ons lichaam. Het vertraagt allerlei bio-chemische processen en zorgt voor de aanmaak van stresshormonen zoals cortisol en adrenaline. Als je lichaam die (elektrische) spanning af kan voeren, herstelt zich dat weer.

Dit werkt eigenlijk net als bij een geaard stopcontact en behoeft slechts een simpele scheikunde les - waarvan het jammer is dat we die nooit op school hebben gekregen - om uit te leggen hoe dit werkt. Ons lichaam bestaat uit allemaal vrije radicalen, die constant op zoek zijn naar elektronen (negatief geladen deeltjes), om zichzelf weer te kunnen neutraliseren. Als die elektronen er te weinig zijn, gaan de vrije radicalen de elektronen aanvallen die al samen zijn met een vrije radicaal. Simpel gezegd, je lichaam valt zichzelf. Nu bestaat de aarde uit een oneindige hoeveelheid van die elektronen en wanneer je lichaam contact maakt met de aarde, heeft deze mogelijkheid deze op te nemen. De aarde werkt dus eigenlijk als een antioxidant, die de vrije radicalen in jouw lichaam neutraliseert. Hierdoor worden ontstekingsprocessen geremd, die weer aan de bron liggen van veel moderne kwalen en ziektebeelden.

Dus kwaal of niet. Doe eens gek. Zet je schaamte aan de kant. Trek je schoenen uit. En ga Aarden!

PS: Als je je hier meer in wilt verdiepen raak ik je het boek Earthing en wetenschappelijk onderzoek van Clinton Ober aan.

Rob van DrunenComment