Ayahuasca: een ontmoeting met mijzelf

Een Ayahuasca ritueel. Al meerdere malen had het mijn aandacht getrokken en liet het mij niet meer los. Onder ander in de documentaires Dus Ik Ben, van filosofe Stine Jensen en Retour Hemel van voormalig journalist Mark Bos. Aan het begin van het jaar zette ik dan ook de intentie om in 2015 het ritueel te ondergaan. Als dat zo bedoeld is, zou het moment zich wel aandienen, dacht ik. Toen een vriend van mij een mail doorstuurde wist ik dat het tijd was. In het voorjaar was het zover, een 3 daagse ceremonie gehouden op een eenvoudige boerderij, op een prachtige plek omgeven door bossen. Uit respect voor de bijzondere begeleiders van deze ceremonie wijd ik hier niet verder over uit. Mocht deze blog je nieuwsgierigheid opwekken, twijfel niet om contact met mij op te nemen. 

Ayahuasca betekent Liaan van de ziel en is een verzamelnaam voor geestverruimende middelen uit Zuid-Amerika. Het wordt ook wel 'the Sacred Medicine' genoemd en ik ben dankbaar dat ik dat zo ook heb mogen ervaren. Het medicijn waar wij mee werkten is afkomstig uit de Santo Daime traditie in Brazilië. Het wordt diep in het hart van de Amazone gemaakt, waarbij de hele gemeenschap één week lang samenkomt. Gedurende een paar dagen hangt het brouwsel boven een kampvuur en worden er liederen gezongen rond de pot. De liederen dienen als zegeningen van het medicijn.

Voorafgaand aan het eerste ritueel liet ik mijn gedachten even op papier belanden. De ruimte was gevuld met ongeveer 30 mensen (uit Nederland en daarbuiten) gelegen op matrassen met dekens, mannen en vrouwen bij elkaar. Mijn mind oordeelde er ongestoord op los. Die vanalles denkt te zien. Een oude wat verwarrend ogende man. Wat doet hij hier, denk ik? Een groepje drugsgebruikers, opzoek naar wat nieuws. Ik voel een zekere afkeer opkomen. Hey, hij knipoogt naar me, wat krijgen we nou? Wat moderne hippies, voor wie dit ongetwijfeld vaste kost is. Even checken of er nog aantrekkelijke vrouwen zijn (ook dat doet je mind automatisch).  Een verlicht sexy type'je fladdert wat rond en kijkt me een paar keer indringend aan. Ho ho, geen afleiding nu, daar moet ik niks van hebben nu. Ik ben benieuwd naar haar dagelijkse leven, gaat er door me heen.  Op de achtergrond draait een mix van Kundalini yoga mantra's en saxofoon beats, terwijl de zon door de ramen naar binnen valt. 

Kort zal ik proberen mijn ervaring woorden proberen te geven. Al is deze ervaring nauwelijks door taal te omvatten. Toch een poging. Wat er tijdens de ceremonie, na het innemen van het medicijn, bij mij gebeurde is dat mijn 'waarnemer' enorm sterk werd geactiveerd. Klinkt vaag misschien. Wat bedoel ik daarmee? Mensen die wel eens meditatie of yoga hebben beoefend, hebben mogelijk ervaren dat er een bewustzijn is waarmee je naar je eigen gedachten kan kijken (je bent niet je gedachten) en waarmee je sensaties in je lichaam van een afstandje kan waarnemen (je bent niet je lichaam). Dat bewustzijn noemde ik tot dan toe: je waarnemer.  In mijn ervaring werd deze waarnemer allesoverstijgend. Je meeste zuivere vorm van bewustzijn. Je ziel. Datgene wat overblijft als alles wat je 'niet bent' wegvalt. Op dat moment realiseerde ik me: ik ontmoet nu mezelf. en in gedachten zei ik letterlijk "Hallo".  Al die tijd lag ik op een matras en trilde mijn lichaam. Het ene na het andere lichaamsdeel. Soms heel kalm, dan weer wat heviger. Dat moet er raar uit zien, zei mijn rationele (en geconditioneerde) brein. Die nog gewoon actief was.

Aan het eind van de 3 dagen vertelde ik tegen de hele groep dat ik voor het eerst heb ervaren hoe het is om me gedragen te voelen. Voorbij alle onzekerheden en maniertjes die ik mezelf als kind (en ik niet alleen) heb moeten aanleren om me veilig te voelen. Onderliggende emoties onderdrukkend. Met name de angst voor de leegte als je je echt overgeeft. Door deze angst aan te gaan en mezelf volledig over te geven aan het medicijn mocht ik ervaren dat voorbij deze angst, in totale overgave, er alles is.

Je kunt je voorstellen dat omdat iedereen op hetzelfde moment contact maakt maar zijn/haar 'hoger bewustzijn' (woorden zijn in deze ook maar woorden) er iets bijzonders gebeurt. Er ontstaat een collectief hoger bewustzijn, waarin iedereen zich 'opeens' iets herinnert. Iets wat ieder mens diep van binnen weet en helaas is vergeten. Dat is dat ieder mens in zijn essentie verlangt naar liefde, en zelf een oneindige bron aan liefde is. Van waaruit grenzen en oordelen vervagen en haat niet meer bestaat. Ook de oordelen die mijn mind eerder produceerde zijn weg. Iedereen is opeens gelijk.   

Enorm dankbaar ga ik weer richting huis. Benieuwd wanneer de volgende keer gaat zijn. 

Rob van DrunenComment