MORGEN KOMT HET GOED>>> Mijn Visie.

Jij maakt grote dingen klein en kleine dingen groot.
— Yenny Velasco (mijn vriendin!)

Ik voel me aangetrokken tot de grote thema’s van deze tijd. Dat had je misschien al wel in de gaten. Als kind al was ik niet blind voor de donkere kant van de wereld: hoe we met elkaar en de natuur omgaan. Ik herinner me dat ik de baas van de wereld wilde worden, zodat ik dit kon veranderen. Vroeger voelde die donkere kant soms ook zwaar, maar sinds ik mijn ‘doen en laten’ ermee verbonden heb, zelden. Ook heb ik door mijn (niet altijd makkelijke) jeugd een flinke dosis optimisme ontwikkeld waardoor ik enorm kan genieten van de eenvoud en lichtheid van het leven.    

 

IK ZIE IK ZIE WAT JIJ (NIET) ZIET.

Ken je dat gevoel? Dat je opeens iets ziet, wat er al die tijd al was, maar je nog niet eerder zag. Maar nu je het ziet, kun je het ook niet meer niet zien. Dat gevoel heb ik steeds vaker. De vraag is, wat zie jij (wat ik niet zie)? Voor het overzicht onderscheid ik voor mezelf een aantal niveaus. 

 

1: THUIS VANAF DE BANK.  

Alles is natuurlijk helemaal goed zoals het is, en tegelijkertijd moet alles natuurlijk helemaal anders.

Bij Matthijs aan tafel, op het acht uur journaal of in de zaterdagochtend krant komt het tot ons. Een schietpartij, een uitspraak van Trump, een daling van de werkgelegenheid en een omgeslagen boot met vluchtelingen. Of de verkiezingsplannen waarmee onze landsbestuurders ons herinneren aan wat er echt toe zou moeten doen. Een stijging van de AOW of pensioenleeftijd, wel of geen hypotheekrente aftrek en meer of minder blauw op straat. Voor deze informatie moet je je best doen om het niet tot je te nemen. Soms lees ik daarom ook een krant of kijk ik TV en geniet ik van waarmee we onze wereld zouden moeten begrijpen. Niet onbelangrijk. Allerminst. Maar niet het enige dat waar is.  

2: VER VAN MIJN BED.  

We creëerde een onhoudbaar financieel systeem dat getekend wordt door zware integriteitsschendingen, met een schuldenindustrie die armoede beboet. In de gezondheidszorg blijven we elkaar vertellen dat we steeds ouder worden maar (h)erkennen we nog niet dat het aantal chronisch zieke jaren gerelateerd aan leefstijl drastisch toeneemt. Fabrikanten voegen nog steeds ongestoord schadelijke stoffen toe in voedingsmiddelen waarbij misleiding van consumenten eerder een regel dan uitzondering is. Schaamteloos kopen we een goedkoop speklapje terwijl we beelden van undercover opnames in slachthuizen niet kunnen aanzien. Halsstarrig maskeren we ons slavernijverleden door onze VOC mentaliteit te propaganderen en ontkennen we structureel de racist in onszelf. En de planeet is op, nadat het te lang heeft geleden onder intensieve vleesindustrie, zeemijnbouw en boskap.   

3: JE ZIET HET NIET. 

Nu wordt het pas echt gaaf. Want man-o-man, wat is er een hoop aan het gebeuren. We staan op een keerpunt in de geschiedenis. Ik neem je mee (naar de toekomst)...

Singulariteit: hemel of hel? 

We staan aan de vooravond van een explosieve groei in de capaciteit van computertechnologie. Singulariteit is het moment waarop de samenleving onherkenbaar zal zijn veranderd door technologie. In de komende 20 jaar zal de mensheid een grotere verandering doormaken dan in de afgelopen 300. Binnen afzienbare tijd zal één computer de zelfde denkcapaciteit hebben als van alle mensen op aarde. Met tal van gevolgen, zoals dat 50-70% van de banen worden vervangen door robots. Maar dat is echt onze minste zorg.  

Trans-humanisme: ZIT JIJ IN team mens of team robot?  

Het trans-humanisme is in opkomst. Een stroming die nastreeft dat mensen machines worden. Mensen en machines groeien langzaam naar een symbiose, daar is geen discussie over. Vanaf je huiskamer reis je virtueel reis je naar de andere kant van de wereld. Met onze contactlenzen zijn we aangesloten op het internet. En nano-robots reguleren het cholesterol in onze bloedbaan. De grote vragen waar we nu als mensheid voor staan: is hoe we ons morele kompas ontwikkelen? Wordt het doel van technologie de groei en bloei van de mens of wordt het doel technologische groei op zich? Hoe houden we het menselijk? 

Race voor onze aandacht: wordt ons bewustzijn gehackt?  

Stel je voor dat je een controlekamer inloopt waar 100 mensen aan knoppen zitten waarmee ze de gedachten en gevoelens van 1 miljard mensen kunnen bepalen. Klinkt als sciencefiction? Toch is dat het niet. Deze kamers bestaan, in Silicon Valley, bij de grootste technologiebedrijven als Facebook, YouTube en Netflix. Hier werken gedragswetenschappers en ontwerpethici die hun weten hoe je mensen hun gedachten kan infiltreren, impulsen kan sturen en hun eigen wil kan overrulen. Ook jij en ik zijn daar 'slachtoffer' van. Denk maar aan de auto-play functie van Netflix? Niet veel later hadden YouTube en Facebook dat ook. Maar dit is pas het begin. Het wordt steeds erger. Er is een heuse race voor onze aandacht aan de gang. En dat is geen  vriendschappelijke wedstrijd. De gevolgen zijn niet te overzien, maar je kunt denken aan een ADHD-epidemie onder jongeren en mogelijk zelfs een afname  van onze cognitieve vermogens. Worden we als mens zo dom (gemaakt) dat we een soort moderne slaaf worden? Hoe krijgen we onze autonomie weer terug? Hoe blijven we baas over ons bewustzijn?

postmodernisme is doorgeschoten: Wie gaat de leidING NEMEN? 

Het Postmodernisme ontstond als reactie op de negatieve kanten van het Moderne denken (ratio, wetenschap, kapitalisme, consumentisme, streven naar individueel succes) en heeft veel goeds gebracht. Het meest ontwikkelde waardesysteem in de maatschappij is bedoeld om leiding te geven aan het vinden van oplossingen voor de meest prangende problemen. Het tragische van de huidige tijd is dat het doorgeschoten postmoderne denken die leidende rol niet (meer) kan vervullen. Immers: niets mag beter zijn dan iets anders (alle hiërarchie is slecht); er is geen waarheid (alleen relatieve waarheid); iedere mening en richting moet gehoord worden (wij mogen niet bepalen waar het heen gaat); subjectieve ervaringen zijn waardevoller dan objectieve informatie (ik ‘voel’ dat het zo is en daarom is het zo). Tegelijkertijd is ook het postmoderne denken overtuigd van haar eigen gelijk. De evolutionaire ontwikkeling hapert en neemt omwegen omdat er geen aansprekend leiderschap is en geen keuze voor een heldere richting wordt gemaakt bedoeld om aanstormende rampen het hoofd te bieden.  

 

 

CONTACT

Reageren? Roept dit iets bij je op? Een berichtje achterlaten mag. Neem hier contact op.